Tuesday, March 20, 2012

தத்துவமும் வாழ்க்கையும்

அது ஒரு மாலைப் பொழுது. சென்னை மாநகரத்தின் வெப்பம் அப்போதும் சன்னமாய் கசிந்து கொண்டு தான் இருந்தது. அலுவல்கள் முடிந்து அப்போது தான் ஓய்வெடுக்க வந்திருந்தேன். நண்பர்களுடன் தான் தங்கியிருந்தேன். இந்த தொடக்க வேளையில் நானும் ஒரு சாமான்ய சென்னை வாசி. இப்போது போல அப்போதும் தத்துவ விசாரணையில் லயித்து இருப்பேன். வாழ்க்கையின் உண்மையான அர்த்தங்களுக்கு எனக்கு விடைகள் அதிகம் தேடி தந்த சென்னை வாசம். பணம் படைத்தவர்களுக்கு மட்டுமே என்று உருவாக்கப்பட்ட பட்டணத்து வாசம். எனது துறைக்கு தேவை பட்டது இந்த வாசம். சுவாசித்து கொண்டிருந்தேன்.

நகர வாழ்க்கையில் இருந்த முழுமையான அனுபவம் எனக்கு போதவில்லை. அன்று நண்பர் ஒருவர் வந்திருந்தார். அவருடன் இந்த கலந்துரையாடல்.

அவர் : "என்ன நண்பரே, வாழ்க்கை எப்படி போய் கொண்டிருக்கிறது?"

ஏ.வி.ஆர் : பொய் சொல்ல பிடிக்காமல் ஆனாலும் வாழ்க்கைக்கே உரிய தரத்துடன் "வாழ்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறேன். எப்படி என்ற ஒரு தேடலுடன்"

Sunday, March 18, 2012

தொடங்கும் முன்...புரிதல்

எல்லாம் தொலைந்து விடும்
என்ன வாழ்க்கை இது?

எத்தனை காலம் தான்
இப்படியே எண்ணி கொண்டிருப்பாய்?

யாரை நம்பிக் கொண்டிருக்கிறாய்?
எதற்கு இந்த ஏமாற்றம்?
எதற்கு இந்த வெறுப்பு?

மனிதர்கள் விட்டுத் தான் செல்வார்கள்
விட்டில் பூச்சியாய் ஆனது கூட உனக்கு தெரியாது


எங்கே விழுந்தோம்
எதற்கு எழுந்தோம்
என்பது கூட உனக்கு புரியாது


நடப்பவை நடந்து கொண்டுதான்
இருக்கும் - நாடகம் என்றா
சொல்ல போகிறாய்?

என்றால் உனது பாத்திரம்
உனக்கு புரிந்து தான்
நடித்து கொண்டிருக்கிறாயா?


நடனம் தெரியாது வசனம் புரியாது
ஆட்டுவிப்பவன் இருக்கிறான்
என்றா வாதாடுகிறாய்?
என்றால்
ஆடத்தெரியாதது யாருடைய குற்றம்?

இருப்பதை புரிந்து கொள்ளாமல்
அடுத்ததை குறை சொல்கிறாய்


இருட்டிலே விட்டவற்றை
அங்கேயே தான் தேட வேண்டும்
வெளிச்சத்தின் துணை மட்டும்
கண்டிப்பாக வேண்டும் என்பதுதான் நிதர்சனம்.

ஒவ்வொரு அசைவும்
ஒவ்வொரு இசைவும்
அந்த ஒளிக் கீற்றின் காரணம்
அது புரிகிறதா உனக்கு?

தொலைந்தது எதுவென்றாலும் அதுவே
கிடைக்க வேண்டும் என்பது தானே
மனதின் தேடல்?

அந்த புரிதல் எப்போது
நடக்க போகிறது உனக்கு?

                                       

                                                                                   ஏ.வி.ஆர்.


விசாரணையின் தொடக்கம்

பிறந்து விடுகிறோம். ஏன் பிறந்தோம், எப்படி பிறந்தோம், எதற்காக பிறந்தோம் என்று கேள்விகள் சில நேரத்தில் மனதை நைய புடைப்பதுண்டு. பதில்கள் இல்லாத கேள்விகள். இல்லை, பதில்கள் தெரியாத கேள்விகள் அதுதான் சரியாக இருக்கும். நாம் செய்கின்ற ஒவ்வொரு செயலிலும் ஒன்றின் இடையூறு மட்டும் நிதர்சனம். நமது மன சாட்சி. அதன் கேள்விகள். அதில் முயன்று பதில் கண்டுபிடித்து வைத்திருக்கும் பட்சத்தில் என் மூலமாக அவர்களின் தேடல்களுக்கு விடை தேடியவர் பலர். அவர்களையும் தேட வைத்தது அந்த மனம்தான். மனம் ஆத்மாவா இல்லை ஆத்மாதான் மனமா?  இதுவும் என் முன்னால் வைக்க பட்ட கேள்விதான். எல்லோரும் ஒரு தேடலுக்காகத்தான் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறோம். தேடலோடு தான் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

மனதின் நிலைபாட்டை சரி செய்து கொள்ள கேள்விகள் பிறக்கிறது. அந்த தேடலின் சாராம்சம் அது தான். எதை நோக்கி இந்த கேள்விகள், இந்த தேடல்? மீண்டும் முதல் வரிகளை அசை போட்டு பாருங்கள். சில சமயம் கேள்விகளிலேயே பதில் அடங்கி விடுவதுண்டு. கேள்விகள் பிறந்த மனதிலேயே பதில்கள் இருக்காது என்று நான் சொன்னால், நான் மிக பெரிய முட்டாள். ஆத்மா அமைதியான நிலையில் மனதில் லயித்து போய் விடுகிறது ஆலயம் ஆகிறது. அது அங்கிருந்து தான் எடுக்க படுகின்றது. பதில்கள் அங்கிருந்து தான் கிடைக்கின்றது. ஆத்ம விசாரணை அந்த உண்மையை நோக்கி உள்ள ஒரு பயணம்.


என் மனம் போலவே பலருடைய மனதிலும் தோன்றிய அந்த பயணத்தின் தொடக்கம். கேள்விகள் கேட்கபடுவதால் பதில் கிடைக்கிறது, பதில் கிடைப்பதால் மனம் தெளிவடைகிறது. இதோ இவை என் மனம் அந்த கேள்விகளுக்கு கண்டு பிடித்து வைத்திருக்கும் பதில்கள். திண்ணை மீது, டீக்கடை பெஞ்ச் மீது, சினிமா தியேட்டர் இருக்கையின் மீது, குளிநீர் குவளையை உச்சந்தலையில் வைக்கும் பொது என்று இந்த கேள்விகளுக்கு நான் விடை தேடாத சமயம் இல்லை, இடம் இல்லை. பதில்கள் சரியானவையா என்பதை இந்த பிரபஞ்சம் தான் சொல்லவேண்டும். ஏனென்றால் அது அங்கிருந்தே எடுக்கப்பட்டது.

ஒவ்வொரு விசாரணையின் பதிலையும் 5  ருபாய்க்கு புத்தகம் போட்டு விற்றிருக்கலாம் தான். 5 ரூபாய் என்பதை விட இலவசத்துக்கு மதிப்பு எப்போதும் உண்டு, அதுதானே உண்மை. இலவசமாக கிடைத்த ஒன்றை இலவசமாகவே வலை நண்பர்களுக்கு தருகிறேன். பிழைகள் இருந்தால் பிழைக்கு தகுந்தாற்போல் பொற்காசுகளை குறைத்து கொள்ளவும்.


ஏ.வி.ஆர்.